Hiç köşeye sıkıştığınızı hissettiğiniz anlar oldu mu?
Yalnızlığın en ön saflarında dolaşıp izinizi kaybettiniz mi?
Beni kimse anlamıyor diyordunuz ya,
Siz kendinizi anlayabildiniz mi?
 
Havada asılı kaldı hayat
Yüzleşme safhası dünde kaldı
 
Tanrısal bir yalnızlıktı canınızı yakan,
Suya yazılmış bir yaşamdı size kalan…
 
Figüranı olduğunuz bu dünyanın,
Başrolünü kapmak pek de kolay değildi!
 
”Ateşe hapsoldum. Ne yansımam kaldı, ne de aynaya bakacak ben. Kırılgan ve kırık… Bekledikçe kesikler birikiyor içimde. Koşmak ve sadece koşmak… Tek düşündüğüm bu.”
Ege Baran Filiz