Düş’tüm… Düştüm… Düşündüm… Düşledim
Gökyüzü oldum…
Yine de sığmadı içimdeki çocuk güvercinin kederi…
Güvercin bahçesi oldum…
Kanatlarımın altından çalınan yavru güvercinin acısına mahkum oldum…
Hoşçakal, benim günahsız beyaz güvercinim