Beyazıt Meydanı’na saçılmış arpa daneleriyim
Bağdat’tan kovulmuş kumrularınla gel
 Yuvasız kalmış serçelerinle Şam’dan
 Gelinliklerden beyazca güvercinlerinle
 Gel ölgün varlığımı manasına kavuştur
 Onar tarumar ümidimi merhametinle
 Beyazıt Meydanı’na saçılmış atlas parçalarıyım
 
 
Üzerime doğru yürü ortasında meydanın
 Kulağıma bir şey söyle sesini duymayayım
 Dudaklarının birbirine çarpışındaki infilakı tek
 Öyle bir şey ki milat olsun savruk ömrüme
 İsa’yı var eden kelime gibi
 Ölüleri dirilten kelime gibi
 Üzerime doğru yürü ve ruhundan üfle öldür beni