Sözü yoran kalmaktan geri
Sözü yoran gitmekten ileri
Menzil de acıdır öğreneceksin
Bekler yara tadında
 
Olmayanı doldurur boşluk
Olmayana dokundukça
Acıya dem olan senden
Uyanır son gerçeğine insan
 
Hem ham hem cinnet
Sığmanın güle olmayacağını
Döner ve kabullenir acıyı
Ve sizin hatırladığınız odur külden
 
Öyle doydum gülde eksilmenin tokluğuna