“Dünyanın Ana Tanrıçası’nın zirvesinde bir yalnız genç adam, bütün yalınlığı,çıplaklığı ve kırılganlığıyla gözyaşlarını gizleme ihtiyacı duymadan kendini bıraktı. Hıçkırıklar, gözyaşları ve dudaklarındaki gülümseme birbirine karışırken, o hayatının en büyük tecrübesini yaşıyordu; insan bir Tanrıçanın önünde yalnızca ağlayabilirmiş”