…
ömrümüzü yaşamak değil; yaşayamamak tüketiyor.
 
….
sen, okuyamaya doyamadığım romanım olasın istedim
beni bir atasözüne sığdırdın:
“kendi düşen ağlamaz.”
 
…
senin yüzünden şiir yazmayı bıraktım
sırf sen geliyorsun aklıma diye
düşüncemi bir kenarda yaktım
 
…
seni bir yerde tutacak kimse olmadığında
gidersin…
bazen de tutulduğun kimseden kurtulmak için
o yerden gidersin…
 
…
kimsin! dedi gece devriyesi
açıp bağrımı, yaramı gösterdim…