Osmanlı Cadısı Tırnova

“Büyülenmişti… Gözlerini kapayacaktı ki bir anda irkiliverdi. Olanca gücüyle dışarı çıkıp koşmaya başladı. Kütüphane kapısına geldiğinde hiç duraksamadan elindeki taşla camı kırıp içerden kapıyı açtı. […]

Dalgın Bahçe

Bahçenin aşağısından esiyordu rüzgârEllerindeki yalnızlıktan korktunAynı masada silmekten şehrin lekeleriniGüz uğultusunu unutupKırışan sessizliğinleBir taşın avucunda oyalıyordun kendini