Kiralık bedenimden kurtulmanın rahatlığıyla göğe doğru yükselmeye devam ederken zihnimin kontrolünü kaybetmiş; iç içe
 
girmiş, birbiriyle ahenkli yedi gök katmanının büyüsüne kapılmıştım. Yedi paralel evreni çepeçevre kuşatan kürsi katı ve tüm
 
bunların da üzerindeki arşın ve her şeyin yaratıcısı olan gerçek Tanrı’nın hissi hücrelerimde dolaşmaya başlamıştı. Niteliğini
 
tam olarak bilemediğim anti-madde evreni içerisinde gökler arası geçiş noktalarını, kapıları, göklerin bucaklarını görebiliyor
 
ancak daha ilerisine geçemiyordum. Şeytan tohumu sahte tanrıların katındaydım. Hesaplaşma vakti gelmişti. Zeus’un kızı ve
 
Apollon’un kız kardeşi sonsuz bakire Artemis’in soyundan gelen annem Drjan’ın rahmine üflendiğim güne şükürler olsun.