Kızıl Gül Solunca

Sanki şelaleydi saçların başından omuzuna,
Gülüşün büyüsünde mehtap inerdi yüzüne.
Ey yar! Ölümle örtülünce varlığın ebediyyen.
Müebbet mahkum oldu bu gölnüm, hasret ve hüzüne.

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir