“Taşın tozu, ekmeğin küfü, suyun nemi kaldı, İlk yıkamada çeken yaşamımdan geriye Sıkan bel, yapışan kumaş, ilikleyemediğim düğme… Dar eliyor artık Tanrı’nın diktiği elbise.”
“Taşın tozu, ekmeğin küfü, suyun nemi kaldı, İlk yıkamada çeken yaşamımdan geriye Sıkan bel, yapışan kumaş, ilikleyemediğim düğme… Dar eliyor artık Tanrı’nın diktiği elbise.”