Düş’tüm… Düştüm… Düşündüm… DüşledimGökyüzü oldum…Yine de sığmadı içimdeki çocuk güvercinin kederi…Güvercin bahçesi oldum…Kanatlarımın altından çalınan yavru güvercinin acısına mahkum oldum…Hoşçakal, benim günahsız beyaz güvercinim