Babasının, Araf’a ithafen yazdığı günlüğün
tozlu sayfalarının ardında geçmişin perdeleri aralanır.
 
Geçmiş, güçlü bir rüzgarın esintisi eşliğinde
Araf’ın hayatına dahil olurken Araf,
sırların, gizemlerin ve gaiplerin peşinden gider.
 
Afitab, Dünya’ya küser.Dünya beyaza.
 
Bu kanlı bir savaşın hikayesi.
 
“Bu senin hikayen, bu bizim hikayemiz…”